Neslican son yolculuğuna uğurlandı

Yüzlerce kişi orada! Neslican son yolculuğuna uğurlandı

Kanser tedavisi gördüğü hastanede hayatını kaybeden 21 yaşındaki Neslican Tay’ın cenazesi, memleketi Rize’de defnedildi.

Uzun süredir tedavi gördüğü İstanbul’daki Medipol Mega Üniversite Hastanesinde vefat eden Tay için Sahil Camisi’nde tören düzenlendi.

Törene, Tay’ın ailesi ve yakınlarının yanı sıra AK Parti Rize Milletvekili Muhammet Avcı, Rize Belediye Başkanı Rahmi Metin ve çok sayıda seveni katıldı.

Tay’ın cenazesi, öğle vakti kılınan cenaze namazının ardından Pehlivan Mahallesi’ndeki aile kabristanında, daha önce kanser nedeniyle kesilen bacağının gömüldüğü yerde toprağa verildi.

AİLESİNDEN AÇIKLAMA

Tüm Türkiye’yi yasa boğan Neslican Tay’ın ailesi yaptığı açıklamada, “Nelicanımızı kaybettik… Cenazemiz 22.09.2019 Pazar günü kılınacak öğle namazına müteakip memleketi Rize’de toprağa verilecektir” denilmişti.

“NESLİCAN BACAĞININ YANINA GÖMÜLECEK”

Neslican Tay’ın dayısı Ömer Yazıcı yaptığı açıklamada, “Bu süreçte bizi bırakmayan yanımızda olan herkese teşekkür ediyorum. Sağolsunlar, varolsunlar. Neslican’ı dün gece kaybettik. Ama Neslican’ın bedenini kaybettik. Neslican’ın ruhu ve başlattığı savaş, başlattığı mücadeleyi miras olarak vasiyet olarak kabul ettik. Devam ediyoruz, devam ettireceğiz” demişti.

SON MESAJINDA YÜREK BURKAN SÖZLER

Neslican Tay, yoğun bakıma alınmadan önce paylaştığı son mesajında şu ifadelere yer vermişti:

“Bu yaşadığım kaçıncı nüks ya da metastaz sayamıyorum. Ciğerlerim zaten berbat durumda. Benim tümörüm en iyi kemoterapi ile durdurulabiliyormuş. O yüzden kemoterapi almaya başlayacağım. Bunu kabul etmem çok zor oldu. Çünkü gerçekten iyileşeceğime çok inanıyorum. İyileşmeyeceğimi bir gün bile düşünmüyorum ama iyileşirken bu kadar acılı olması beni çok yıpratıyor.

Saçlarımı kaybetmek, yaşam kalitemin düşmesi, özgürlüğüm vesaire kemoterapinin getirdiği bir sürü acı şey var maalesef. Bunları yaşamak gerçekten istemiyorum ama onunla savaşmak için, bu hayatta kalmak için bunu yapmam gerekiyorsa kemoterapiye alacağım ve o şekilde devam edeceğim.

Konuştuğumda bile sesim gidiyor zaten. Bir ciğerim resmen çalışmıyor tümörler yüzünden. ‘Bu kadar ileriye gidemezsin. 2 adım attığımda nefesimi kesemezsin. Sen nesin, kimsin de benim vücudumu, benim hayatım bu kadar etkiliyorsun. Madem beni bu kadar etkiliyorsun alıyoruz kemoterapiyi ve paşa paşa seni öldürüyoruz’ dedim. Çünkü bunu yapmak zorundayım, savaşmak zorundayım, onu yenmek zorundayım. Çünkü gerçekten bu hayatta kalmak istiyorum.

Çok acılı olacak yine bir sürü şey yaşayacağım hiç umurumda değil ben hayatta kalmayı, yaşamayı çok fazla istiyorum. Bunun için ne gerekiyorsa yapacağım. Ben ağlarken çok çirkin oluyorum benim gözyaşım akmamalı.”

Kayanak: Türkgün